Być blisko Jezusa – Diecezjalny Dzień Skupienia osób życia konsekrowanego

W sobotę 20 listopada br. odbył się kolejny Diecezjalny Dzień Skupienia osób życia konsekrowanego, któremu przewodniczył ordynariusz naszej Diecezji ks. bp Andrzej Siemieniewski. Uczestniczyły w nim siostry zakonne z terenu naszego miasta jak również diecezji oraz członkowie naszej wspólnoty klasztornej. Ze względu na przeprowadzane obecnie prace renowacyjne w naszym kościele wspomniane wydarzenie miało miejsce w naszej klasztornej kaplicy. Ks. bp Andrzeja Siemieniewskiego oraz uczestniczących w dniu skupienia siostry i braci przywitał O. Zdzisław Tamioła – proboszcz parafii i gwardian naszego klasztoru zapowiadając pierwszy punkt programu, którym była okolicznościowa konferencja wygłoszona przez ks. bp Andrzeja na temat Adoracji Jezusa Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie.

Adoracja – jak zaznaczył bp Andrzej Siemieniewski nawiązując do Księgi Wyjścia oraz osoby Mojżesza – to bardzo istotny dla nas i każdej osoby kroczącej drogą Rad Ewangelicznych „Namiot Spotkania”. Żeby spotkać się z Bogiem, trzeba „wyjść z obozu” swoich spraw, problemów, z tego wszystkiego, co nie pozwala nam skupić się na Bogu. („Mojżesz zaś wziął namiot i rozbił go za obozem…” Wj 33, 7). Namiot Spotkania to szczególne miejsce obcowania sam na sam z Bogiem, któremu towarzyszy wyjątkowa symbolika czyli samo miejsce, tabernakulum – serce świątyni i tej kaplicy, w której się znajdujemy.

Aby owocnie wypełnić swoją misję trzeba szukać miejsca na modlitwę, w którym nikt nie będzie nam przeszkadzał. Przeżycie obecności Boga jest istotnym uwarunkowaniem, bez którego nie ma modlitwy. Modlitwa ma się rozpocząć od postawienia siebie w obecności Boga. Muszę sobie najpierw uświadomić, że Bóg w tej chwili jest obecny dla mnie. „Ile zaś razy Mojżesz wszedł do namiotu, zstępował słup obłoku i stawał u wejścia do namiotu. I wtedy Jahwe rozmawiał z Mojżeszem. Cały lud widział, że słup obłoku stawał u wejścia do namiotu” . Słup obłoku jest w Piśmie świętym zawsze znakiem obecności Boga.

Bóg jest w szczególny sposób obecny w tym miejscu, gdzie znajduje się obłok. Najłatwiej jest stanąć w obecności Boga podczas adoracji Najświętszego Sakramentu. To jest klasyczna sytuacja modlitwy, kiedy wpatrujemy się w hostię, a wiara nam mówi: „On jest, On jest tu dla mnie, On mi chce dać siebie”. On jest obecny. Możemy tego doświadczyć dzięki szczególnemu klimatowi obecnemu w tym czasie i miejscu, a którym jest cisza. Dusza ludzi rozmodlonych to dusza, w której panuje głęboka cisza. Nie możemy stanąć w obecności Bożej, jeśli nie narzucimy sobie ciszy wewnętrznej i zewnętrznej. Musimy więc przyzwyczaić się do wyciszenia duszy, oczu i języka. Bóg kocha ciszę.

Potrzeba więc byśmy szukali Boga, ale nie odnajdziemy Go w hałasie, w zamieszaniu(…) Trzeba samemu czy wspólnie szukać Boga w ciszy. To w ciszy gromadzimy tę wewnętrzną moc, którą później wykorzystujemy w działaniu, wkładamy w najdrobniejszy codzienny obowiązek i najtrudniejsze doświadczenie naszego życia zaznaczył ks. biskup Andrzej podsumowując swoją refleksję. Kolejnym punktem w programie dnia skupienia była właśnie Adoracja, którą przygotował i poprowadził O. gwardian. Po zakończeniu Adoracji przyszedł czas na koncelebrowaną Eucharystię, której przewodniczył bp. Andrzej, po zakończeniu której uczestnicy dnia skupienia udali się na wspólny posiłek.

red.

Dodaj komentarz